Tag Archives: นกฮูก

ด.ช. พรมแดง ตอนที่ 2 : ทำตามแผน

2 มิ.ย.

ชายประหลาด

ด.ช. พรมแดง ตอนที่  2 : ทำตามแผน

“ปู้วววววว วู้วววว” เสียงยังไล่พรมแดงมา
“เข้ม เข้ม เราจะทำยังไงดี” พรมแดงรนทำอะไรไม่ถูก
“ทำตามแผน” เข้มพูดออกมา

ลมกรรโชกแรง พัดสวนทางที่ทั้งสองมุ่งไป เข้มชะลอความเร็วเล็กน้อย ก่อนจะควบแบบเต็มแรงเมื่อหลุดห้วงลมนั้นมาได้ เสียงฝีเท้าของเข้มดังสลับกับเสียงคำรามก้องป่าของผู้ติดตาม ทั้งคู่เสียหลักเล็กน้อย เมื่อก้อนลมพัดมาอีกห้วง เสียงคำรามตามเข้ามาใกล้ เข้ามาใกล้

“อีกนิดเดียวเข้ม อีกนิดเดียว” พรมแดงหยิบของในกระเป๋าช่องแรกซ้ายมือบนเพื่อเตรียมการไว้แน่น

“ฟิ้วววว” ลูกธนูแทรกผ่านอากาศมาด้วยความเร็วสูง เข้มขยับตัวหลบได้ทัน ลูกธนูปักลงบนต้นไม้ข้างหน้าของทั้งคู่

“มันเอาจริง ครับ นายน้อย ระวังด้วยนะครับ” เข้มกำชับพรมแดง และเพิ่มความเร็ว
“นั่น ตรงนั้น ต้นโกงกาง ตรงนั้น” พรมแดงตะโกนบอกทางเข้ม

เข้มเลี้ยวซ้ายสุดกำลังและควบเพิ่มความเร็ว มุ่งหน้าไปยังต้นโกงกางที่พรมแดงระบุตำแหน่ง

“ปู้วววววววววววว วู้ววววววววววว ววววว “ เสียงคำรามก้องป่าและดังใกล้กว่าที่เคยได้ยิน

“พร้อมนะเข้ม” พรมแดงตั้งสติ
“พร้อมครับ นายน้อย” เข้มชะลอความเร็ว ก่อนจะตวัดตัวกลับหลังหันหน้าเผชิญกับเสียงที่พุ่งเข้ามาด้วยความเร็วสูง

“ฟิ้ววววววววววววววววว” ธนูอีกสองลูกพุ่งตรงมาที่พรมแดง พรมแดงเอี้ยวตัว ธนูผ่านหูไปนิดเดียวย ก่อนที่มันจะปักลงบนต้นโกงกาง

ประกายตาสีเหลืองลุ่มลึก โผล่พ้นเงาในความมืดเบื้องหน้า ชายร่างสูงหน้าตาประหลาด แก้มตอบผิวซูปซีด ถุงใต้ตาปูดโปน ผมหงอกเทารุงรัง สะกดตามองมาที่พรมแดงและเข้ม

“ว่ายังไง ไอ้เด็กแสบ แกคิดว่าม้ากระจอกพูดได้ของแก จะพาแกหนีได้รึยังไง” คำพูดกวนประสาทพ่นออกมาจากปากที่มีฟันเกกะเทเร่
“อย่ามายุ่งกับเรา เรามีธุระที่ต้องรีบทำ” พรมแดงข่มอาการสั่นไม่ให้แสดง
“เหรอ เหรอ เหรอ …. ไม่ให้ยุ่งจริงเหรอ” ชายประหลาดวาดมือไม้ตะวัดอากาศตบแมลง

เข้มค่อย ๆ ขยับขาถอยหลังทีละนิด พอไม่ให้ผิดพิรุจ ตายังจ้องอยู่ที่ชายสูงหน้าตาประหลาด

“ข้าจะไม่เรี่ยมเร้เรไร แกจะต้องตายซะตอนนี้ ของนั่นต้องเป็นของข้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาา”

ทันทีที่คำประกาศก้องสิ้นเสียง ชายประหลาดก็พุ่งตัวเข้ามา ด้วยความเร็วสูง

“นายน้อย จัดการเลยครับ ทำตามแผน” เข้มตะโกนสุดเสียง หลังจากเข้าใกล้จุด

พรมแดงสาดแสงไฟส่องสว่างจากไฟฉายเข้าดวงตาสีเหลืองหม่นของชายประหลาด เสียงหวีดร้องก้องป่าด้วยความเคียดแค้น ความเร็วของมันและท่าทีหยุดชะงัก ลังเล เข้มและพรมแดงยังยืนนิ่งลุ้นผล

“แกรู้ แกรู้ แกรู้” เสียงโหยหวนกัดฟันกรอด ลอดผ่านมาด้วยความเจ็บใจ
“เจ้าเป็นมนุษย์กลางคืน ตาเจ้าจะแพ้แสงแรงแยงตา ขารู้” เข้มเริ่มขยับขา
“หึ ๆ ยายแก่นั่น คงเตรียมมาให้แกซินะ ไอ้เครื่องเบ่งแสงนั่น ใช่! ข้าแพ้แสง แต่แค่นี้มันทำอะไรข้าไม่ได้หรอกกกกกกกกกก ไอ้พวกกระจอกกกกกก”
แววตาเย้ยหยันลอดผ่านดวงตาสีเหลือง

สิ้นเสียงพูด ชายประหลาดก็ทะยานตัวเข้ามาอีกครั้ง ธนูที่แปรเปลี่ยนเป็นหอกดาบในเงามืดส่องประกายคมกริบ เข้มยกขาคู่หน้าขัดจังหวะ พรมแดงเกาะแผงคอเข้มด้วยมือขวา แสงไฟฉายกวัดแกว่งไปทางพุ่มไม้ตรงหนองน้ำหลังต้นโกงกาง ชายประหลาดกระโดดสูงก่อนจะเหยียบหัวเข้มและตวัดตัวยืนบนหลังเข้ม และรวบตัวพรมแดงไว้

เม็ดเหงื่อผุดจากหน้าผาก ลมหายใจอ่อนลงทุกที พรมแดงกำลังจะขาดอากาศหายใจ ชายประหลาดรวบคอเหยียดยื่นพรมแดงให้ตัวลอยเหนือเข้ม มือที่อ่อนโรยยังเกาะไฟฉายไม่ให้หล่น เข้มจำต้องยืนนิ่ง ตัวสั่นเทาไปด้วยความโมโห และเจ็บใจ

“ไอ้ตัวแสบ แกมันก็แค่นี้แหละ” ชายประหลาดเย้ยหยัน
“ไหนน้า ของที่ยัยแก่ฝากมาให้ “ มือเหี่ยวซูบเปิดกระเป๋าของพรมแดง

แมลงน้อยตัวแรกคลีปีกส่งสัญญาณตอบรับเมื่อไฟฉายกวัดแกว่ง เรืองแสงออกมาจากหลังพุ่มโกงกาง จากนั้นไม่นานแสงน้อยก็ถูกส่งต่อจากครอบครัวนึงไปครอบครัวนึง ภายในชั่วเสี้ยววินาทีหึงห้อยนับล้านตัวถูกกระตุ้นและส่งต่อแสงจนทำให้คุ้งน้ำเบื้องหน้าแปรเปลี่ยนให้คืนที่หม่นเท่าเรืองแสงส่องสว่างดังกับสุริยาในยามรุ่ง

ความเงียบสงัดแปรเปลี่ยนเป็นเสียงกรีดร้องของชายประหลาดที่อยู่เบื้องหน้าพรมแดง

“โอ้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย” คำกรีดร้องโหยหวน

แสงสว่างรอบบึงกว้างแผ่อาณาเขตไปไกลสุดปลายฟ้า เผยให้เห็นป่าโกงกางนับ 100 ไร่ ที่เต็มไปด้วยแมลงน้อยเรืองแสง นับล้าน ๆ ตัว ที่กระพริบแสงสื่อสารกันและกัน

“แสงหม่นเทา เราต้องการแสงหม่นเทา พวกแก พวกแก พวกแกกกกกกกกกกกกกก “ ชายประหลาดเอามือทั้งสองปิดตาและกรีดร้อง ก่อนจะสยายปีกบินหายลับไป

พรมแดงหล่นลงไปอยู่ที่พื้น หายใจเร็วขึ้นเพื่อรับอากาศเข้าร่างกาย

“นายน้อย ไหวไหมครับ” เข้มห่วงใยพรมแดง
“ไหวซิเข้ม เราทำได้เข้ม เราทำได้ “ พรมแดงพยายามพูดและสูดลมหายใจไปด้วย
“ครับ ต้องขอบคุณมิตรของเราครับ นายน้อย” เข้มช่วยให้พรมแดงลุกขึ้นก่อนจะหันไปดูมิตรแมลงน้อยเรืองแสงนับล้าน
“ต้องขอบคุณพวกเค้า ที่ทำให้เราฝ่าด่านพวกตาเหลืองมาได้” พรมแดงล้วงเข้าไปดูของในกระเป๋า และแน่ใจว่าทุกอย่างยังปลอดภัยดี
“เราต้องไปกันแล้วครับ ก่อนแสงจะหายไป พวกมันอาจจะวกกลับมาอีกก็ได้ แล้วเราต้องเข้าป่าประมาทให้ได้ก่อนพระอาทิตย์ขึ้น “ เข้มกำชับ
“จริงด้วย เราต้องเข้าป่าประมาทให้ได้ก่อนพระอาทิตย์ขึ้น” พรมแดงได้สติคืนมา
“พร้อมนะครับ นายน้อย” เข้มขยับขาหลังเพื่อเตรียมตัว
“เต็มกำลังเลยเข้ม ป่าประมาท ก่อนพระอาทิตย์ขึ้น” พรมแดงเกาะแผงคอที่แข็งแรงของเข้มไว้แน่น

———-

ตอนถัดไป ด.ช. พรมแดง ตอนที่ 3 ทบทวนแผน

สอนออกกำลังกาย และโภชนาการ เข้าใจง่าย ได้ผล

สอนออกกำลังกาย สอนโภชนาการ เข้าใจง่าย ไม่หักโหม ไม่อดอาหาร ปลอดภัย

Pawoot Personal Blog & Think Tank

E-Business Man Daily Life and What I'm Thinking

Nutmos

Apple, camera, computer and my life

Thailandkendama's Blog

Kendama Pro skill

Teerapuch Room

Back to basic before go to advance

Wrong Hands

Cartoons by John Atkinson. ©John Atkinson, Wrong Hands

นานาสาระกับนายกาฝาก

คอมพิวเตอร์ เทคโนโลยี บ่นไปเรื่อย ไม่ให้ตกกระแส

JEDIYUTH

May the Movie Force Be With You

SAGURONG

สวัสดีครับ ยินดีต้อนรับเข้าสู่ SAGURONG ครับผม ^_^

The WordPress.com Blog

The latest news on WordPress.com and the WordPress community.