ด.ช. พรมแดง ตอนที่ 4 : อุบัติเหตุที่ป่าประมาท

24 ก.ค.

ลูกพัน

ด.ช. พรมแดง ตอนที่ 4 : อุบัติเหตุที่ป่าประมาท

“เข้มพักตรงนี้เถอะ เข้มวิ่งมาทั้งคืนแล้ว” พรมแดงลูบแผงคอก่อนจะกระซิบที่ข้างหู
“ครับ นายน้อย” เข้มชะลอความเร็วและหยุดตรงปากโพรงต้นไม้

กิ่งก้านที่แผ่สาขาออกไปกว้างใหญ่ทำให้ต้นไม้ที่มีโพรงขนาดใหญ่เป็นจุดเด่นแม้จะอยู่ในความมืด ลุงเด่นยืนยันว่าที่นี่ปลอดภัยและพักได้ ก่อนจะเริ่มงานหนักพรมแดงปล่อยให้เข้มพักสายตา

—–

“จากโพรงต้นไม้เข้มคงวิ่งไม่ถึง 10 นาทีก็จะเข้าเขตป่าประมาท ป่านี้ลึกลับและคาดเดาได้ยากอยู่หลายอย่าง แต่สิ่งที่ไม่ต้องคาดเดาเลยคือฝนตก ป่าประมาทมีภูมิอากาศที่แปลกประหลาดเป็นอย่างมาก คือจะมีฝนตกทันทีที่พระอาทิตย์ตกดินและทันทีที่พระอาทิตย์ขึ้นจากขอบฟ้าฝนก็จะหยุดตก “ ลุงเด่นหยุดและมองหน้าพรมแดงที่นั่งฟังอย่างตั้งใจ
“สิ่งสำคัญที่สุด ภารกิจนี้มีเวลาแค่ 3 ชั่วโมง ลุงคิดว่าพรมแดงน่าจะถึงปากโพรงต้นไม้ราวตี 2 เราจะไม่เข้าไปทันที เข้มควรจะพักเอาแรง เพราะ ..” ลุงเด่นทิ้งคำให้พรมแดงตอบ
“เราต้องหนี ให้ทัน” พรมแดงพลิกกระดาษไปหน้าแผนที่ป่าประมาท
“ใช่ เข้มจะต้องพาพรมแดงหนีให้ทันและออกมาให้ได้ก่อนพระอาทิตย์ขึ้นและฝนหยุดตก ว่าแต่คิดว่าไหวไหมพรมแดง” ลุงเด่นถามย้ำด้วยดวงตามุ่งมั่น
“ไหวครับ ต้องไหว ผมจะพยายามเต็มที่ครับ” พรมแดงตอบกลับด้วยสายตามุ่งมั่นเช่นกัน
“ป่าประมาทมีทางเข้าของป่าอยู่ 3 ทาง ซึ่งก็ตามโซนของป่า ตรงนี้เป็นโซนที่ 1 จุดปากโพรงต้นไม้ เราจะเข้าตรงนี้ ตรงนี้ไม่มีอะไรน่ากลัวมากนัก
หลานจะเห็นพรรณไม้แปลก ๆ อย่าหยิบจับเด็ดขาด และระวังบ่อนั่นด้วย ต่อมาโซนที่ 2 จุดนี้คือจุดของพวกฉกฉวย ของที่หลานต้องไปเอาคืนอยู่จุดนี้
โซนที่ 3 คือจุดที่โป้งจะมารอรับตรงปากทาง “ ลุงเด่นหยุดให้พรมแดงจด

“เรามาเจาะโซนที่ 2 กัน” ลุงเด่นต่อเมื่อเห็นพรมแดงเงยหน้ามองกระดาน

—–

จักจั่นเรไร ร้องก้องป่า ประกาศความเป็นเจ้าของผืนป่ากว้างแห่งนี้ สายลมนิ่งสงบ พรมแดงมัดเชือกรองเท้าไว้แน่นขยับกระเป๋าขึ้นไหล่ และใส่ชุดกันฝนสีพรางตา ก่อนจะไปตบหลังเข้มเบา ๆ

“ไปกันเถอะเข้ม ได้เวลาแล้ว”
“ครับ นายน้อย” เข้มได้หลับไปซักงีบ และพอมีแรงขึ้น

เข้มควบฝีเท้าเป็นจังหวะผ่านดงป่าที่เริ่มหนาแน่นไปด้วยต้นไม้หน้าตาประหลาด เถาเครือใบคล้ายกล้วยบิดเบี้ยวไร้รูปทรงคดโค้งเกี่ยวพันจากต้นสู่ต้นผลของไม้ประหลาดลูกสีแดงสดส่องสว่างแม้ยามมืด ฝนเริ่มลงเม็ดนี่เป็นสัณญาณว่าเข้มและพรมแดงเข้าสู่เขตป่าประมาทแล้ว

ป่าลูกพันซินะ” พรมแดงพึมพำ
“ครับ นายน้อย ลูกพันเป็นอาหารหลักของพวกฉกฉวยครับ นอกจากจะเป็นอาหารแล้วลูกพันยังช่วยป้องกันฮูก้าเข้ามาในนี้ด้วยครับ จริง ๆ พวกฉกฉวยจะอยู่โซน 2 และจะไม่ออกจากถ้ำในเวลาฝนตกครับ “
“แต่เราก็ไม่ควรประมาท” พรมแดงเอ่ยขึ้น
“ใช่ครับ เราไม่ควรประมาท” เข้มขยับตัวหลบเถาของลูกพัน

เถาเครือที่เลี้ยวลอดพันกอดกัน ทำให้แทบมองไม่เห็นผืนแผ่นฟ้าและก้อนเฆมผลิตฝน เม็ดฝนยังคงโปรยมาอย่างต่อเนื่องลูกพันสีแดงสดส่องสว่างดุจหลอดไฟจุดไว้ในงานเลี้ยงส่องทางนำทางให้เข้ม เส้นทางที่คุ้นชิ้นทำให้เข้มรู้จุดเสี่ยงและหลีกเลี่ยงได้อย่างดี

“ตรงนั่นคือบ่อพูดเท็จครับ แหล่งยึดเหนี่ยวเดียวของพวกฉกฉวย” เข้มหันหน้าไปที่บ่อน้ำสีฟ้าใสบริสุทธิ์และมีแสงส่องสว่างมาจากเบื้องล่าง บริเวณนี้เป็นจุดเดียวที่ไม่มีฝนตกลงมายังบ่อ
“และนั่นคือบ่อพูดจริง” เข้มหันหน้าไปยังบ่อน้ำสีเข้มขุ่น แมลงบินว่อนวนเหนือบ่อ
“เข้มรู้สึกแปลก ๆ ไหม “ พรมแดงจับเข้มไว้แน่นตอนพูด
“ครับนายน้อย จริง ๆ ทั้งสองบ่อ น้ำจะใสเท่ากัน และฝนจะไม่ตกใส่ทั้ง 2 บ่อ แต่น่าแปลกใจว่าทำไมบ่อพูดจริงถึงขุ่นขลักและเน่าเหม็นได้เช่นนี้ “
เข้มเร่งฝีเท้าให้เดินผ่าน

“ดีใจด้วย พรมแดง เจ้าจะได้ของคืน เจ้าจะไม่ตาย เจ้าจะไม่ตาย” เสียงหญิงสาวกังวาลหวานผ่านลื่นหูมาจากทางบ่อพูดเท็จ
“เจ้าจะเจออุบัติเหตุที่ป่าประมาท แต่เจ้าจะได้ของคืน เจ้าจะเจออุบัติเหตุที่ป่าประมาท” เสียงชายแก่บ่นพร่ำและขุ่นเทา สั่นเครือมาจากบ่อพูดจริง

“นายน้อย อย่าไปสนใจ นายน้อยอย่าไปสนใจ” เข้มเตือนสติพรมแดง
“ไปกันดีกว่าเข้ม เรื่องแค่นี้ข้าไม่สนใจหรอก” พรมแดงบอกเข้มให้เร่งเดินผ่าน

พรมแดงยังครุ่นคิดกับประโยคจากทั้ง 2 บ่อ ที่ผ่านมา อะไรคืออุบัติเหตุที่ป่าประมาท อย่างที่่บ่อพูดจริงบอกกล่าว แล้วทำไมบ่อพูดเท็จถึงบอกว่าเราจะได้ของคืนแสดงว่า จริง ๆ เราไม่ได้คืนงั้นเหรอ ความคิดสับสนทำพรมแดงเงียบไปชั่วขณะ เข้มคงจับอาการได้ จึงเร่งฝีเท้าเพื่อให้รีบออกจากโซน 1 โดยไว

เม็ดฝนใหญ่ขึ้น ยิ่งเดินเข้าลึกเข้าไป ลมยิ่งแรงขึ้น ฝนยิ่งหนักขึ้น ลูกพันสีแดงสดเริ่มลดบาง เถาเครือเปิดกว้างให้เห็นแผ่นฟ้า ก้อนเฆมสีครามครึ้มยังบดบังดวงดาวนับพันบนน่านฟ้า แสงสว่างน้อยนิดจากลูกพันสองสามลูกริมทาง พอให้เห็นเส้นทางที่ต้องเดินต่อ เข้มควบฝีเท้าฝ่าสายฝนเข้าสู่โซน 2 ไหล่เขาเริ่มสูงชันทำให้ยากต่อการเดินทาง

“นายน้อยครับ เราเข้าโซน 2 แล้วครับ และเหมือนตอนนี้เราจะถูกจำกัดความเร็วกันแล้วครับ” เข้มบอกพรมแดง
“เร็วกว่าที่คิดแหะ ถ้างั้นคงต้องเอาของที่ยายให้มาใช้แล้วละ” พรมแดงหยิบล้วงในกระเป๋า
“…………….”
“เข้ม.. เข้ม .. เข้ม ของไม่อยู่แล้ว ของไม่อยู่แล้ว” พรมแดงคลำหาทั่วกระเป๋า
“ได้ยังไงกันครับ นายน้อย ได้ยังไงกันครับ” เข้มพาพรมแดงหลบเข้าไปในต้นไม้ริมผา
“ไม่อยู่แล้วเข้ม ไม่อยู่แล้ว มันหายไป หายไปหมด” พรมแดงรน ทำอะไรไม่ถูก
“โดนแล้วไง … “ เข้มเอ่ยขึ้น

—–

ตอนถัดไป ด.ช. พรมแดง ตอนที่ 5 : บ่อพูดเท็จไม่เคยโกหก

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

สอนออกกำลังกาย และโภชนาการ เข้าใจง่าย ได้ผล

สอนออกกำลังกาย สอนโภชนาการ เข้าใจง่าย ไม่หักโหม ไม่อดอาหาร ปลอดภัย

Pawoot Personal Blog & Think Tank

E-Business Man Daily Life and What I'm Thinking

Nutmos

Apple, camera, computer and my life

Thailandkendama's Blog

Kendama Pro skill

Teerapuch Room

Back to basic before go to advance

Wrong Hands

Cartoons by John Atkinson. ©John Atkinson, Wrong Hands

นานาสาระกับนายกาฝาก

คอมพิวเตอร์ เทคโนโลยี บ่นไปเรื่อย ไม่ให้ตกกระแส

JEDIYUTH

May the Movie Force Be With You

SAGURONG

สวัสดีครับ ยินดีต้อนรับเข้าสู่ SAGURONG ครับผม ^_^

The WordPress.com Blog

The latest news on WordPress.com and the WordPress community.

%d bloggers like this: