ด.ช. พรมแดง ตอนที่ 3 : ทบทวนแผน

9 มิ.ย.

วางแผน

ด.ช. พรมแดง ตอนที่ 3 : ทบทวนแผน

“พี่โป้ง ตื่น ตื่น พี่โป้ง ตื่น” ปูนดึงผ้ากำมะหยี่สีน้ำเงินที่โป้งห่อคลุมตัวออก

“อืมมม … อย่ายุ่งปูน พี่จะนอน ยังไม่เช้าเลย” โป้งดึงผ้าห่มกลับมาคลุมโปงคุดคู้เคี้ยวน้ำลายแจ๊บ ๆ

“ไม่ได้นะ นี่จะตี 3 แล้ว พี่ต้องไปได้แล้ว เดี๋ยวพี่พรมแดงกับพี่เข้มจะมาแล้ว” ปูนสลัดผ้าออกอีกครั้ง ก่อนจะลากขาโป้งออกจากเตียง

“พรมแดง! .. เข้ม … พรมแดง ! .. เข้ม .. เฮ้ย วันนี้หนิ .. วันนี้ ตายโหง …” สปริงในตัวโป้งดีดเด้งขึ้นด้วยความรีบเร่ง ก่อนจะเอามือลูบหัว ด.ช. ปูน น้องชายต่างแม่ที่รักใคร่กันดี

ไม่เกิน 10 นาที ทุกอย่างก็เรียบร้อย สำหรับโป้ง อาบน้ำ แคะขี้ตา และลาปูน

“พี่แน่ใจนะว่า พี่ไปคนเดียวได้หน่ะพี่โป้ง ปูนไปได้นะครับ ปูนอยากช่วย” ปูนหยิบของใส่ยาม ประกอบไปด้วยอาหารมื้อเช้าสำหรับพรมแดงและโป้ง

“ชัวร์ไอ้น้อง สบายบรี๊ออออ .. ขอบใจมาก น้องรัก เมื่อคืนนอนกี่โมง” รอยยิ้มลอดผ่านแสงเทียน

“ราว 4 ทุ่มครับ แต่ตื่นมาตอนตี 2 ปูนนอนไม่ค่อยหลับเลยพี่โป้ง” ยอดหญ้าเชิงเขาเป็นของชิ้นสุดท้ายที่ใส่เข้าไปในยาม ของฝากของเข้ม

“ปูน พี่โป้งรู้ว่าปูนเป็นห่วง แต่ปูนต้องเชื่อนะ น้องรัก พวกเราต้องทำได้แน่ ๆ เห็นไหม ลุงเด่นวางแผนมาดีขนาดนี้ ทุกคนก็ซ้อมกันมาอย่างดี ปูนก็เห็น ปูนต้องเชื่อนะ ว่าพวกเราทำได้”

“ปูนรู้พี่โป้ง แต่ .. “ ปูนหลบสายตา

“เอาเถอะปูน แค่เชื่อ แค่เชื่อ” โป้งกอดน้องชายไว้

“ฝากด้วยนะครับพี่โป้ง ทำเพื่อพวกเรา” ปูนจับมือพี่ชายไว้แน่น

———-

ดวงดาวทั่วน่านฟ้า เปล่งแสง อวดความงดงาม เสี้ยวจันทร์เพิ่งคล้อยขอบฟ้าไปได้ซักครู่ น่านฟ้าที่ไรเฆมและลมเปิดโอกาสให้ดาวนับล้านอวดโฉม รอยจางของทางช้างเผือกเหมือนดังเข็มทิศนำทางพรมแดงและเข้มให้มุ่งหน้าสู่ป่าประมาท

เสียงควบเท้า กุบกับ ดูท่าทีว่าไม่มีเหนื่อย เข้มวิ่งอย่างสงบ

“นายน้อย เหนื่อยก็พักสายตาได้นะครับ” เข้มกระโดดหลบร่องน้ำ

“ได้เหรอเข้ม” พรมแดง แทบจะยกเปลือกตาขึ้นไม่ได้แล้ว

“เต็มที่ครับ เรายังพอมีเวลาซักครู่” เข้มชลอความเร็ว

———-

“พรมแดง หน้าที่นี้สำหรับพรมแดงเท่านั้น” ลุงเด่น มอบหมายงานให้พรมแดง

“แผนของเราคือ อาเดียวจะมารับพรมแดงที่ป่าเชิงเขาเวลาเดิม เราจะเข้าเขตเจ้าพวกฮูก้า อาเดียวจะทำเป็นถูกจับ ไม่ต้องห่วงนะ อาเดียวเอาตัวรอดได้ เราแค่ต้องการหลอกมัน เพราะเจ้าพวกฮูก้าคงไม่มีใครคิดว่าเราจะให้เด็กแบบพรมแดงเข้าป่าประมาทไปเอาของคืน เข้มจะพาพรมแดงหนี ของยายที่ให้มา ที่ต้องใช้เป็นอันแรกคือไฟฉายกวัดแกว่ง แน่นอนว่าเจ้าพวกฮูก้าต้องตามไม่ปล่อยแน่ ๆ เข้มจะพาพรมแดงไปที่ย่านหิ้งห้อยร้อยล้าน พรมแดงใช้ไฟฉายกวัดแกว่งส่งสัญญาณนะ คราวนี้แหละ ภาพที่เห็นก็จะตื่นตะลึง” ลุงเด่นยักคิ้วท่าทางมั่นใจ

“โห ผมก็อยากเห็นบ้างลุงเด่น” โป้ง ทำตาลุงโพลง

“ใช่ครับ ผมก็อยากเห็นบ้าง” ปูนพูดขึ้น ทำตาลุกโพลงกว่า

“ว่าแต่พ่อจะไม่เป็นอะไรใช่ไหมคะ ลุงเด่น” เดือนทำท่าไม่มั่นใจ

“ไม่ต้องห่วงนะ หนูเดือน พ่อของหลานเก่งมาก เราฝึกกันมาจนชำนาญ อีกอย่างนะ เรามีสายอยู่ในฮูก้าด้วย” ลุงเด่นป้องปากกระซิบให้หลานฟังเบา ๆ

“ค่ะ หนูขอให้พ่อปลอดภัย” เดือนเขียนคำว่า “หนูขอให้พ่อปลอดภัย” ลงบนกระดาษหน้าขาวข้าง ๆ กับรูปดาว ภูเขาประหลาด และป่าประมาท

“ต่อนะเด็ก ๆ “ ลุงเด่นเคาะแปรงลบกระดาน

“ครับ/ค่ะ” เด็ก ๆ ตั้งใจ

“แสงจากป่าหิงห้อยร้อยล้านจะอยู่ราว 1 ชั่วโมง ลุงมั่นใจว่าเราจะหนีมาได้แน่ ๆ พรมแดงหลานอาจจะพักอยู่ตรงนี้ได้นะ เพราะเมื่อเข้าป่าประมาทเราจะไม่ได้พักกันเลยแน่ ๆ “ ลุงเด่นชี้จุดปากโพรงต้นไม้ซึ่งอยู่ไม่ห่างจากป่าประมาท

“พรมแดง ของที่ยายให้มา ในป่าประมาทนี้เราต้องใช้ถึง 2 ชิ้น และพรมแดงต้องระวังการใช้ให้ดีที่สุด เพราะถ้าผิดจังหวะ มันจะเป็นภัยกับพรมแดงและเข้ม” ลุงเด่นกำชับ

“ครับ ผมจะระวังให้ดีที่สุด จากที่ซ้อมกันเมื่อวาน มันก็ยังให้ผลลัพท์ที่ดีมาก ๆ ครับลุง “ พรมแดงเล่าผลการทดสอบ

“เมื่อเราได้ของของเราคืน และออกจากป่าประมาทได้ คราวนี้ก็ถึงคิวของปูนกับโป้งนะ ลุงฝากด้วย” ลุงเด่นหันไปมอง

“โป้งคนเดียวครับลุง ผมจะไม่ให้ปูนไปด้วย มันอันตราย” โป้งมองดูน้องชาย

“พี่โป้ง แต่ผมก็ทดสอบทุกอย่างผ่านแล้วนะครับ ทุกคนก็ยอมรับด้วย ใช่ไหมครับลุงเด่น” ปูนขึงขังขึ้นมา ทำท่าไม่ยอม

“ไม่ได้เสี่ยงเกินไป .. พี่ยังยืนยัน พี่จะไปคนเดียว” โป้งเสียงแข็ง

“แต่ .. “ ปูนไม่ทันได้พูด ก็ถูกขัดเสียก่อน

“ลุง สรุปให้พี่โป้งไปคนเดียว ส่วนปูน ฝากทำมื้อเช้าใส่ยามไปให้พรมแดง พี่โป้ง และเข้มแทนจะได้ไหม” ลุงเด่นแจกแจง

“ครับลุงเด่น” ปูนเสียงอ่อย

“งั้น โป้ง หลังจากที่พรมแดงกับเข้มผ่านป่าประมาทมาได้ ตรงจุดที่ 3 รอรับตรงนั้น และที่สำคัญ โป้งอย่าลืมเด็ดขาด จุดที่ 4 เราต้องใช้ความสามารถ
ของโป้งอย่างเต็มที่ “ ลุงเด่นวงเส้นชอร์คเข้มที่จุดที่ 4

“ครับ ลุงเด่น เมื่อวานฝึกซ้อมกัน 3 รอบครับ ทุกอย่างผ่านหมด”

“เก่งมาก ลุงฝากด้วยนะ”

“พรมแดง วันนี้พอมีเวลาไหม” ลุงเด่น หันไปหาพรมแดง

“ได้ครับลุง”

“โอเค เรามาทบทวนวิธีเอาตัวรอด จากป่าประมาทกัน “ ลุงเด่นหยิบชอร์ลแล้วเริ่มวาดแผนการณ์

“ลุงคะ ป่าประมาทมีอะไรเหรอคะ ทำไมเราต้องเข้าไป ทั้ง ๆ ที่ เราอ้อมไปทางเชิงเขาสามสีก็ได้นี่คะ” เดือนสงสัย

“ก็เพราะว่า มีคนขโมยชิ้นส่วนสำคัญของพวกเราไปไง และของชิ้นนั้นมันก็เป็นของพรมแดงเสียด้วย นั่นคือสาเหตุที่ว่าทำไมพรมแดงต้องเข้าไปเอาเอง ใช่ไหมพรมแดง พร้อมไหม” ลุงเด่นหันไปมองพรมแดงอีกครั้ง และถามเพื่อความแน่ใจ

“พร้อมครับ” พรมแดงแสดงความมุ่งมั่นออกมาทางสายตา..

———-
ตอนถัดไป ด.ช. พรมแดง ตอนที่ 4 : อุบัติเหตุที่ป่าประมาท

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

สอนออกกำลังกาย และโภชนาการ เข้าใจง่าย ได้ผล

สอนออกกำลังกาย สอนโภชนาการ เข้าใจง่าย ไม่หักโหม ไม่อดอาหาร ปลอดภัย

Pawoot Personal Blog & Think Tank

E-Business Man Daily Life and What I'm Thinking

Nutmos

Apple, camera, computer and my life

Thailandkendama's Blog

Kendama Pro skill

Teerapuch Room

Back to basic before go to advance

Wrong Hands

Cartoons by John Atkinson. ©John Atkinson, Wrong Hands

นานาสาระกับนายกาฝาก

คอมพิวเตอร์ เทคโนโลยี บ่นไปเรื่อย ไม่ให้ตกกระแส

JEDIYUTH

May the Movie Force Be With You

SAGURONG

สวัสดีครับ ยินดีต้อนรับเข้าสู่ SAGURONG ครับผม ^_^

The WordPress.com Blog

The latest news on WordPress.com and the WordPress community.

%d bloggers like this: